تنظیم اظهارنامه شرکت از جمع‌کردن چند عدد نهایی شروع نمی‌شود؛ باید منبع هر عدد و ارتباط آن با دفاتر و صورت‌های مالی روشن باشد. یک چک‌لیست منظم باعث می‌شود تناقض‌ها قبل از ثبت نهایی دیده شوند.
اطلاعات ثبتی و هویتی
شناسه ملی، شماره ثبت، نشانی، کدپستی، وضعیت شعب، تاریخ شروع فعالیت و اطلاعات مدیران یا صاحبان امضا را با آخرین وضعیت ثبتی تطبیق دهید.
دفاتر و صورت‌های مالی
تراز آزمایشی نهایی، ترازنامه یا صورت وضعیت مالی، صورت سود و زیان، گردش حساب‌ها و اسناد اختتامیه باید مبنای قابل اتکای اظهارنامه باشند.
فروش و درآمد
فروش کالا و خدمات، سایر درآمدها، درآمدهای معاف یا دارای نرخ خاص و اقلام غیرعملیاتی را تفکیک کنید. عدد فروش باید با سیستم حسابداری و اطلاعات صورتحساب‌ها قابل تطبیق باشد.
هزینه‌ها
هزینه‌ها را فقط بر اساس عنوان حساب نپذیرید. ماده ۱۴۷ بر متعارف بودن، اتکا به مدارک و ارتباط هزینه با تحصیل درآمد در دوره مالی تأکید دارد؛ ماده ۱۴۸ و سایر احکام نیز اهمیت دارند.
دارایی، بدهی و سرمایه
مانده بانک، صندوق، حساب‌های دریافتنی و پرداختنی، موجودی کالا، دارایی ثابت، تسهیلات و حساب‌های شرکا را قبل از ثبت نهایی کنترل کنید.
مالیات‌های پرداختی و اعتبارات
پرداخت‌های علی‌الحساب، مالیات‌های تکلیفی، سوابق پرداخت و اعتبارهای قابل اعمال را جمع‌بندی کنید تا دوباره‌کاری یا جاافتادگی رخ ندهد.
کنترل نهایی
بین اظهارنامه، صورت‌های مالی، دفاتر، فروش ثبت‌شده و سایر سامانه‌های مالیاتی تطبیق نهایی انجام دهید. اختلاف‌های توضیح‌نداده‌شده معمولاً مهم‌تر از تفاوت‌های کوچک ظاهری‌اند.
جمع‌بندی
اظهارنامه قابل دفاع از اطلاعات منظم و قابل ردیابی ساخته می‌شود. اگر اسناد شرکت پراکنده‌اند، ابتدا بستن حساب‌ها و تطبیق داده‌ها را انجام دهید و بعد سراغ ثبت نهایی بروید.